image show5
Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

ΠΡΟΣΦΑΤΟ TWEET

Οι Ευρωβουλευτές μιλούν για τον Σπύρο Δανέλλη

book cover

2
Home Page
PDF Εκτύπωση E-mail
Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση των Προγραμματικών Δηλώσεων της Κυβέρνησης (10.02.2015)

Η ευρωπαϊκή πορεία είναι η μόνη πραγματιστική επιλογή

Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι, θέλω να ευχηθώ στην κυβέρνηση, αυτό που το σύνολο των πολιτών και πολιτικών αυτού του τόπου εύχεται: να επιτύχει στο έργο της για το καλό της χώρας και της κοινωνίας.

Πολύ σωστά ο κ. Πρωθυπουργός επιμένει «η Ελλάδα δεν εκβιάζεται». Αντιστοίχως όμως και τα υπόλοιπα κράτη μέλη δεν εκβιάζονται. Η Ε.Ε. κατάφερε να επιβιώσει μέσω της κουλτούρας της συνεννόησης και του συμβιβασμού. Η λογική των εκβιασμών είναι απολύτως ξένη και απορριπτέα στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Η εικόνα του Σομαλού πειρατή της Ευρώπης που ζητά λύτρα απειλώντας να συμπαρασύρει την ευρωζώνη στην άβυσσο, κόντεψε να μας κοστίσει πολύ ακριβά το '11 και το ΄12.

Είπε ο κύριος Πρωθυπουργός χθες πως δεν πρόκειται να διαπραγματευθεί την περηφάνια και την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού. Και ποιος ζήτησε κάτι τέτοιο; Πιστεύει ο ίδιος ότι με τη συμμετοχή μας στην Ε.Ε. διακυβεύεται κάτι τέτοιο; Ας μας το πει καθαρά. Γιατί άλλο τα προεκλογικά μπαλκόνια, άλλο το βήμα των προγραμματικών δηλώσεων.

Η ταραγμένη ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας διδάσκει πως στις κρίσιμες στιγμές χωρίς στέρεες συμμαχίες την περίμενε ο όλεθρος. Και σήμερα βρικόμαστε σε απόλυτη απομόνωση.

Η μεγαλύτερη διαφορά αντιμετώπισης της κρίσης μεταξύ Ελλάδας και των λοιπών χωρών που μπήκαν σε προγράμματα στήριξης, είναι η πεισματική άρνηση του πολιτικού μας συστήματος να συνεννοηθεί και να συμπαραταχθεί απέναντι στα προβλήματα. Ακόμα και τώρα αρνούμαστε να αντιληφθούμε πως η κρίση είναι πολύ βαθιά για να την αντέξουν οι ώμοι του όποιου κόμματος από μόνοι τους.

Μια από τις κακές παραδόσεις της Αριστεράς είναι ο βολονταρισμός. Το να βαφτίζουμε δηλαδή την επιθυμία μας πραγματικότητα. Το ΠΟΤΑΜΙ επιμένει πως η στροφή στο ρεαλισμό, η συμφιλίωσή μας με τον πραγματικό κόσμο αποτελούν προϋπόθεση της επιτυχίας της εθνικής προσπάθειας.

Είναι αλήθεια πως στην Ευρώπη συντελείται μια μεγάλη, πλην όμως αργή στροφή. Η Ε.Ε. αντιμετωπίζει τη δυσπιστία όχι τόσο των αγορών, όσο των λαών της. Πυκνώνουν οι ενστάσεις στη λιτότητα, ως οικονομικά αναποτελεσματικής, κοινωνικά μη αποδεκτής, πολιτικά καταστροφικής. Ενισχύονται οι απόψεις πως κύριοι στόχοι της οικονομικής πολιτικής πρέπει να είναι η πραγματική οικονομία, η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα. Πως οι δημοσιονομικοί στόχοι είναι εργαλείο και όχι αυτοσκοπός. Η μείωση χρέους και ελλείμματος όχι αγώνας ταχύτητας, αλλά αντοχής.

Για να παραμείνουμε όμως στο ευρωπαϊκό σκάφος, όταν αυτό αλλάξει ρότα, και να μη βρεθούμε στη θάλασσα, οφείλουμε να σεβόμαστε τους κανόνες που ορίζουν τη συνύπαρξη στην προνομιούχα ομάδα της Ευρωζώνης. Με τα οφέλη και τις υποχρεώσεις. Πως δίδυμη αδελφή της αλληλεγγύης είναι η υπευθυνότητα.

Πιστεύετε, κ. συνάδελφοι, ότι η συμμετοχή μας στην Ε.Ε. απειλεί την εθνική μας κυριαρχία; Έχετε την ψευδαίσθηση ότι εκτός Ένωσης –γιατί το να αναγκαστούμε να φύγουμε από την ευρωζώνη θα πει ότι φεύγουμε συνολικά από την ΕΕ, και επειδή Βαλκάνια δεν υπάρχουν όπως τα ξέραμε, θα προσχωρήσουμε στην αφρικανική πραγματικότητα− θα μπορούσαμε σ' αυτή την τόσο φουρτουνιασμένη γειτονιά του κόσμου, σε τούτη εδώ τη συγκυρία να επιβιώσουμε μόνοι μας; Μόνο σε ευρωπαϊκό επίπεδο μπορούμε να ασκήσουμε ευρωπαϊκή κυριαρχία.

Ως αριστερός, δεν πιστεύω πως ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, ούτε πως ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου. Έτσι, δεν κατάλαβα ποτέ την εκλεκτική συγγένεια ΑΝΕΛ-ΣΥΡΙΖΑ. Η ρητορική των Ανεξάρτητων Ελλήνων όμως αποτελεί ύβρη για την αριστερά του ορθού λόγου.

Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι, αν η περίφημη βιωσιμότητα του χρέους αποτελεί αναγκαία συνθήκη για τη βιωσιμότητα της εθνικής μας οικονομίας, η παραγωγή πλούτου και η συνακόλουθη δημιουργία στέρεων θέσεων εργασίας, καθιστά τη συνθήκη και ικανή. Ακόμα και ολική διαγραφή χρέους να μπορούσαμε να πετύχουμε, αν δεν απεξαρτηθούμε από τα δανεικά, η χώρα θα μείνει εγκλωβισμένη στον φαύλο κύκλο των ελλειμμάτων και του χρέους.

Ο σχεδιασμός και η υποστήριξη ενός βιώσιμου μοντέλου παραγωγικής ανασύνταξης της χώρας, συμφωνούμε όλοι, πως θα στηρίζεται στους τομείς

• της γεωργίας
• του πολιτισμού και του τουρισμού
• της ενέργειας
• της θαλάσσιας οικονομίας – γαλάζιας ανάπτυξης

Εκεί που οφείλουμε να συμφωνήσουμε ακόμα, είναι τα προαπαιτούμενα για τη δημιουργία ενός ελκυστικού για την επιχειρηματικότητα περιβάλλοντος, αφού η χρεοκοπία σήμανε και το τέλος του κρατισμού. Απαιτούνται λοιπόν μεγάλες μεταρρυθμίσεις για τον εξορθολογισμό του δημοσίου, αξιοκρατία, πάταξη της διαφθοράς και της γραφειοκρατίας. Η αποδόμηση του κράτους των συντεχνιών και των ομάδων συμφερόντων που επιμελώς εξέθρεψε επί δεκαετίες το πολιτικό μας σύστημα, στα πλαίσια του πελατειασμού και της πολιτικής αντιπαροχής, δεν μπορεί παρά να είναι η πρώτη προτεραιότητα. Ας μην ξεχνάμε ότι η Αριστερά, διαχρονικά και παγκόσμια, αγωνιζόταν να τα αλλάξει όλα.

Ο κύριος Πρωθυπουργός μας κάλεσε να συμπαραταχθούμε στην προσπάθεια της χώρας. Ας μας πει όμως σε ποιες συγκεκριμένες προτάσεις να συμπαραταχθούμε. Ας μας πείτε, αν έχετε, το σχέδιό σας.

Κυρίες και Κύριοι της κυβέρνησης, το ΠΟΤΑΜΙ θα είναι δίπλα σας αν επιχειρήσετε τις μεγάλες αλλαγές που δεν έγιναν γιατί δεν υπήρχε πολιτική βούληση να γίνουν. Τις μεταρρυθμίσεις που θα μας κάνουν επιτέλους ένα σύγχρονο Ευρωπαϊκό κράτος. Μην ξεχνάτε ότι η φορολογική πειθαρχία αποτελεί τον καλύτερο φίλο του κράτους πρόνοιας. Τολμήστε τη σύγκρουση με κάθε είδους συμφέροντα, από τα τρωκτικά των κρατικών προμηθειών ως τους καταληψίες του δημόσιου αγαθού των τηλεοπτικών συχνοτήτων. Κι εμείς, ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ, θα είμαστε εκεί μαζί σας.

 

JavaScript is disabled!
To display this content, you need a JavaScript capable browser.

 
PDF Εκτύπωση E-mail
Δήλωση Σπύρου Δανέλλη - Δευτέρα 26/01/2015

Το Ποτάμι ως το σημείο αναφοράς της σύνεσης, του ορθού λόγου και της αλήθειας, αναδείχθηκε σε αντίξοες συνθήκες ως τρίτη δύναμη του δημοκρατικού τόξου.

Οι μεγάλες προκλήσεις που θα έχει μπροστά της η Κυβέρνηση, αλλά και το Κοινοβούλιο είναι η συγκρότηση ενός ρεαλιστικού και αποτελεσματικού εθνικού σχεδίου διαπραγμάτευσης με τους εταίρους και η θεσμοθέτηση και υλοποίηση των μεγάλων μεταρρυθμίσεων που έχει ανάγκη ο τόπος για να σταθεί στα πόδια του. Μεταρρυθμίσεις που οφείλουμε στα παιδιά μας, για τις οποίες δεν υπήρξε πολιτική βούληση, ούτε κατά τη διάρκεια όλων αυτών των δύσκολων χρόνων.

Για το Ποτάμι είναι αδιαπραγμάτευτη η διασφάλιση της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας. Πιστεύουμε απόλυτα στην ανάγκη απομάκρυνσης από το διχαστικό λόγο και τις πολιτικές πρακτικές του διχασμού και στην επίτευξη εθνικής συνεννόησης και συναίνεσης.

Η ευρωπαϊκή, όπως και η πρότερη κοινοβουλευτική και αυτοδιοικητική εμπειρία μου αισιοδοξώ πως θα είναι χρήσιμες στο σχεδιασμό και τη συγκρότηση ενός βιώσιμου παραγωγικού μοντέλου που έχει ανάγκη η χώρα, για την παραγωγή εθνικού πλούτου και στέρεων θέσεων εργασίας, ως απαραίτητη προϋπόθεση για την εξυπηρέτηση του χρέους και την απομάκρυνση από τον φαύλο κύκλο των αέναων δανεικών.

Σ' αυτή την κατεύθυνση, θα δώσω όλες μου τις δυνάμεις προκειμένου ν' ανταποκριθώ στην εμπιστοσύνη και στις προσδοκίες των πολιτών, που τίμησαν με την ψήφο τους το Ποτάμι κ εμένα.

 
PDF Εκτύπωση E-mail
Το Ποτάμι κι εγώ

Τρεις άνθρωποι κυρίως σημάδεψαν την πολιτική σκέψη και τον αξιακό μου κώδικα.

Στον πατέρα μου οφείλω τις φιλελεύθερες αρχές, την προσήλωση στον ορθό λόγο και την υποταγή στον έλεγχο της συνείδησης. Στο Λεωνίδα Κύρκο οφείλω την ένταξη στην Αριστερά της Δημοκρατίας και των ανοιχτών οριζόντων. Με έμαθε να απεχθάνομαι τον λαϊκισμό και να μη φοβάμαι τον αιρετικό λόγο. Στο Μιχάλη Παπαγιαννάκη οφείλω τον ευρωπαϊσμό και την πίστη στο φεντεραλισμό και την προσήλωση στην ολιστική οικολογία. Με αυτή την προίκα πορεύτηκα ως ενεργός πολίτης στο δημόσιο βίο μου.

Από τα μέσα της δεκαετίας του '90 ως βουλευτής του Συνασπισμού μέχρι χτες ως ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, αγωνίστηκα για την υπόθεση αυτού που λέμε «κεντροαριστερά»: τη δημιουργία ενός σύγχρονου Ευρωπαϊκού σοσιαλδημοκρατικού κόμματος. Σήμερα με την ΔΗΜΑΡ σε εξαύλωση και τον Ευάγγελο Βενιζέλο τοποτηρητή του χώρου καθίσταται μη ρεαλιστική η αναζήτηση αυτή. Ως σοσιαλδημοκράτης τάσσομαι απέναντι στις δυνάμεις της αδράνειας σε κυβέρνηση και αντιπολίτευση που αγωνίζονται λυσσαλέα ώστε να μην αλλάξει τίποτα κρατώντας ζωντανό το μοντέλο της χρεοκοπίας. Θεωρώ ότι αυτό που πρωτίστως ζητείται είναι η σύμπτυξη του ευρύτερου δυνατού μεταρρυθμιστικού μετώπου απέναντι στο λαϊκισμό και τον πελατειασμό.

Το μόνο ελπιδοφόρο στοιχείο στον πολιτικό μας χάρτη είναι το Ποτάμι. Με μία γνήσια δυναμική στην κοινωνία, με θέσεις τολμηρές, προτάσεις οραματικές και ρεαλιστικές, μιλάει τη γλώσσα του ορθολογισμού και της αλήθειας. Έχει στις αποσκευές του τις έννοιες της συναίνεσης και του συμβιβασμού με στόχο την επί τέλους εθνική συνεννόηση.

Η πολιτική μορφοποίηση του Ποταμιού ως σύγχρονου ευρωπαϊκού μεταρρυθμιστικού κόμματος δημιουργεί τις προϋποθέσεις συνάντησης των μεταρρυθμιστικών προοδευτικών δυνάμεων της κοινωνίας, που ασφυκτιούν στο δίπολο ανεπάρκειας-ανικανότητας και τυχοδιωκτισμού. Το Ποτάμι προβάλλει ως το σημείο αναφοράς ενός «μετώπου λογικής» που περισσότερο από ποτέ έχει ανάγκη η χώρα και αναζητά η κοινωνία.

13/11/2014
http://static.athensvoice.gr/article/city-news-voices/πολιτικη/το-ποτάμι-κι-εγώ

 


banner1
blue growth
epitropi2
epitropi1
epitropi3
CHARLIE-HEBDO