Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

ΠΡΟΣΦΑΤΟ TWEET

Οι Ευρωβουλευτές μιλούν για τον Σπύρο Δανέλλη

plenary

5

2
Εάν επιθυμείτε να λαμβάνετε νέα του Σπύρου Δανέλλη συμπληρώστε το όνομα και το e-mail σας και εγγραφείτε.
ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ
EMAIL
Terms and condition

Ομιλίες

Εδώ θα βρείτε ομιλίες που θεωρούμε ενδιαφέρουσες και μετά την εκφώνησή τους.

Πέμπτη, 16 Μαΐου 2013 PDF Εκτύπωση E-mail
Διάλεξη στο Ανοιχτό Λαϊκό Πανεπιστήμιο Κρήτης

aep smΤην Παρασκευή 17 Μαϊου και ώρα 17:00, στην αίθουσα Καστελάκη, του Επιμελητηρίου Ηρακλείου, Κορωναίου 9, ο Ευρωβουλευτής κ. Σπύρος Δανέλλης έδωσε διάλεξη με θέμα: «Μπορούμε να αποτρέψουμε μια δεύτερη αρπαγή της Ευρώπης».

Περισσότερα...
 
Δευτέρα, 29 Απριλίου 2013 PDF Εκτύπωση E-mail
Προϋποθέσεις για μια βιώσιμη ελληνική γεωργία

Ομιλία στο πλαίσιο του συνεδρίου Sustainable Agriculture and Bioeconomy που διεξήχθη στην Αθήνα στις 26 Απριλίου 2013

Εδώ και χρόνια, έχουμε όλοι εξοικειωθεί με την ιδέα μιας ελληνικής γεωργίας που δε μπορεί να συντηρηθεί χωρίς απαλλαγές, ελαφρύνσεις, αποζημιώσεις και πλουσιοπάροχες ενισχύσεις από την ΕΕ. Τόσο οι προβαλλόμενοι ως εκπρόσωποι των αγροτών όσο και η διοίκηση και η εκάστοτε πολιτική ηγεσία έχουν την πεποίθηση ότι δεν υπάρχει άλλη λύση για την ελληνική γεωργία, πέρα από την αδιάκοπη εξασφάλιση παροχών προς το γεωργικό τομέα. Κι ας είναι αυτή η υποτιθέμενη λύση σε βάρος του έλληνα και του ευρωπαίου φορολογούμενου, σε βάρος του περιβάλλοντος, σε βάρος των υγιώς σκεπτόμενων επιχειρηματιών του αγροδιατροφικού τομέα και τελικά σε βάρος της ίδιας της βιωσιμότητας της ελληνικής γεωργίας.

Σε χρόνους παράλληλους, μια άλλη διαμετρικά αντίθετη εικόνα της ελληνικής γεωργίας περνά σχεδόν απαρατήρητη. Ακόμα και μέσα στην τριετία της οικονομικής κρίσης 2010-2013, κυκλοφόρησαν 65.000 νέα προϊόντα ελληνικών επιχειρήσεων, από τα οποία, τα 2/3 (68%) ανήκουν στην κατηγορία τροφίμων και ποτών. Πρόκειται για προϊόντα που κατοχυρώνουν αναγνωρισιμότητα από τον καταναλωτή μέσω της σήμανσης κι έτσι προωθούνται ευκολότερα στην εγχώρια και τη διεθνή αγορά. Απ΄ αυτά, τη μεγαλύτερη εξωστρέφεια παρουσιάζουν ο οίνος, το μέλι, αλλά και το ελαιόλαδο, σε εποχή μάλιστα που -πέραν της κρίσης- οι τιμές στις αγορές είναι πολύ χαμηλές.

Εν μέσω κρίσης επίσης ο συνεταιρισμός VAENI Νάουσας έκλεισε συμφωνία με την Κίνα για εξαγωγή επί μία δεκαετία εμφιαλωμένου κρασιού, αξίας 10.000.000 ευρώ ανά έτος. Το παραδείγματα αυτά καταρρίπτουν όλες τις μοιρολατρικές κοινοτοπίες σε σχέση με τα αδιέξοδα της ελληνικής γεωργίας, ιδιαίτερα εν μέσω κρίσης.

Η επιτυχία αυτών των προσπαθειών οφείλεται στην αναζήτηση νέων αγορών, στη στροφή σε ποιοτικά και αναγνωρίσιμα προϊόντα, στην εξωστρέφεια, τη διαφοροποίηση, τον επαγγελματισμό.

Λύσεις υπάρχουν, αλλά για να τις βρούμε, θα πρέπει πρώτα να εγκαταλείψουμε τις αυτοματοποιημένες αντιδράσεις και να προσπαθήσουμε να ορίσουμε στη σωστή βάση το πρόβλημα, θέτοντας με κριτική σκέψη κρίσιμα ερωτήματα.

  • Γιατί η ελληνική γεωργία φέρεται πάντα να ζητάει από την εκάστοτε κυβέρνηση βοήθεια;
  • Μπορεί να υπάρξει γεωργία που να συμβάλλει στο εθνικό εισόδημα της χώρας αντί να ζητάει οικονομικές παροχές για την επιβίωσή της; Αν ναι, τι πρέπει να γίνει στη δομή, τη διάρθρωσή της και τη σχέση της με τους άλλους τομείς της οικονομίας, ώστε να μπορέσει να ορθοποδήσει;
  • Μήπως χρειάζεται "νέο αίμα", νέες αντιλήψεις, τη μεγαλύτερη εξοικείωση με τις καινούργιες ιδέες, την πληροφόρηση και την τεχνολογία που φέρνουν οι νεότερες ηλικίες;

Αυτά τα ερωτήματα συνήθως παρακάμπτονται, ενώ στη θέση τους προτάσσεται η αντίληψη ότι η γεωργία δεν έχει μέλλον, χωρίς την καθοριστική συμβολή οικονομικών παροχών. Γιατί όμως θα πρέπει η χώρα να θυσιάζει την ενθάρρυνση δυναμικών τομέων κι επιλογών, προκειμένου να στηρίξει πρακτικές χωρίς μέλλον; Γιατί θα πρέπει να κάνει επιλογές που όχι μόνο δεν αξιοποιούν στο βαθμό που θα ήταν δυνατό τη χρήση των διαθέσιμων πόρων, αλλά επιπλέον δυσχεραίνουν τις συνθήκες λειτουργίας και ανταγωνισμού για τις υγιείς επιχειρήσεις;

Για να ορίσουμε λοιπόν το πρόβλημα θα πρέπει πρώτα να αποτυπώσουμε τη σημερινή πραγματικότητα για τη γεωργία και την ύπαιθρο. Οποιαδήποτε λύση δε μπορεί να είναι βιώσιμη αν δεν λάβει υπόψη της αυτήν την πραγματικότητα.

Καταρχάς, η Ελλάδα δεν είναι μόνη της στον κόσμο, αλλά ούτε βρισκόμαστε πια σε εποχές που τα σύνορα ήταν κλειστά. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, γιατί πολλές φορές ακούγονται φωνές υπέρ της εξασφάλισης αυτάρκειας της χώρας. Το ζητούμενο δεν είναι να έχουμε αυτάρκεια με οποιοδήποτε κόστος. Αυτάρκεια είχε και η Αλβανία στην εποχή της απομόνωσης και της υστέρησης. Το ζητούμενο είναι να κάνουμε την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση των πόρων που έχουμε. Με άλλα λόγια πρέπει να εξασφαλίσουμε τη μεγαλύτερη δυνατή αποδοτικότητα των δυνατοτήτων μας. Κι αυτό δε συνάδει με φοβικές αντιδράσεις, εσωστρέφεια και προστατευτισμό. Προϋποθέτει γνώση, επιχειρηματικότητα, εξωστρέφεια και εξαγωγές που είναι σε θέση να πληρώσουν για τις εισαγωγές.

Σήμερα, είτε το θέλουμε είτε όχι, κάθε δράση ή αδράνειά μας κρίνεται, σε διεθνές επίπεδο και αντανακλάται σε οικονομικό αποτέλεσμα. Τα προϊόντα με ποιότητα, συνέπεια στη διάθεση, σταθερότητα στην ποιότητα, στη μορφή και τις ποσότητες την οποία επιθυμούν οι καταναλωτές σε όλο τον κόσμο βλέπουν τις εξαγωγές τους να αυξάνονται. Τα υπόλοιπα βλέπουν τις τιμές τους να συρρικνώνονται παρά την εξαιρετική ποιότητα που πολλές φορές έχουν.

Τι φταίει;

Καταρχάς τα στάδια που -πλέον- μεσολαβούν από τον παραγωγό μέχρι τον καταναλωτή αυξάνονται και θα εξακολουθήσουν να αυξάνονται, καλύπτοντας όλο και πιο λεπτές ανάγκες του καταναλωτή και της αγροδιατροφικής αλυσίδας για ιχνηλασιμότητα, ασφάλεια του προϊόντος, διευκόλυνση των συναλλαγών, μείωση του κόστους εμπορίας, ικανοποίηση των καταναλωτικών προτιμήσεων. Ως αποτέλεσμα, η αξία του προϊόντος που διατίθεται από τον παραγωγό αναλογεί σε όλο και μικρότερο μερίδιο της προστιθέμενης αξίας που ενσωματώνει το τελικό προϊόν που αγοράζει ο καταναλωτής.

Η μείωση του μεριδίου βέβαια πολλές φορές έχει κι άλλες αιτίες. Είναι η αδύναμη διαπραγματευτική ισχύς των παραγωγών στην αγροδιατροφική αλυσίδα, ενδεχόμενες εκδηλώσεις αθέμιτου ανταγωνισμού στη λειτουργία της αγροδιατροφικής αλυσίδας, η αδιαφάνεια στη διαμόρφωση τιμών μεταξύ των διαφόρων σταδίων της αγροδιατροφικής αλυσίδας. Όλα αυτά είναι προβλήματα που τόσο η "ΚΑΠ" όσο και οι εθνικές πολιτικές θα πρέπει να αντιμετωπίσουν.

Ακόμα και με όλα αυτά τα προβλήματα λυμένα, όμως, οι εξελίξεις στον αγροδιατροφικό τομέα οδηγούν αναπόφευκτα σε συρρίκνωση το ποσοστό προστιθέμενης αξίας που αναλογεί στο πρώτο στάδιο της αγροδιατροφικής αλυσίδας. Κι αυτό διότι όλο και περισσότερες υπηρεσίες μεσολαβούν από τη συλλογή του προϊόντος μέχρι την τελική του κατανάλωση και αυτές βέβαια αμείβονται. Η λύση δεν είναι να αρνηθούμε αυτήν την εξέλιξη και να μείνουμε σε πρωτόγονες μορφές εμπορίας. Εξάλλου, ακόμα και η διάθεση ενός προϊόντος μέσω μικρών, τοπικών δικτύων εμπορίας θα πρέπει να εξασφαλίζει την παροχή ορισμένων βασικών υπηρεσιών.

 Αυτή η συρρίκνωση δε είναι κατάρα. Είναι απλώς μια εξέλιξη που απαιτεί προσαρμογές. Μία από τις προσαρμογές που θα πρέπει να γίνουν είναι οι παραγωγοί να επεκταθούν οργανωμένα, συντονισμένα και σε μεγάλες ομάδες και σε άλλα στάδια της αγροδιατροφικής αλυσίδας, ώστε να αυξήσουν τη διαπραγματευτική τους ισχύ. Μια άλλη είναι να βρουν τρόπους να αυξήσουν την προστιθέμενη αξία του τελικού προϊόντος και της συμμετοχής τους σε αυτήν. Πώς; Προσθέτοντας στο προϊόν υπηρεσίες και τελικά ποιότητα, πέραν της γευστικής υπεροχής. Στο Βέλγιο, για παράδειγμα, ένας συνεταιρισμός που διακινεί το 90% της παραγωγής οπωροκηπευτικών της χώρας στο εσωτερικό, την ΕΕ και τις τρίτες χώρες εξασφαλίζει όχι απλώς τα έσοδα από την τυποποίηση των προϊόντων, αλλά και τα οφέλη που προκύπτουν από τη διεξαγωγή έρευνας για τη δημιουργία καλύτερων συνθηκών καλλιέργειας και την επιλογή σπόρων.

Η τυποποίηση αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για αύξηση της συμμετοχής του παραγωγού στην τελική προστιθέμενη αξία του προϊόντος που προσφέρεται στον καταναλωτή. Η διαφοροποίηση ενός προϊόντος δεν γίνεται καν διακριτή στις "χύμα" πωλήσεις του ή σε μη πιστοποιημένες για την ασφάλεια και την ποιότητα μορφές διάθεσής του.

Είναι βέβαιο ότι είναι πολλά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο ευρωπαίος αγρότης και ακόμα περισσότερο ο έλληνας παραγωγός. Και πολλά απ΄ αυτά είναι νέα. Δεν πρόκειται όμως να πάμε πολύ μακριά αν επιμένουμε να αναζητούμε τις λύσεις σε χαμένες επιδοτήσεις και σε πρακτικές του παρελθόντος.

Σήμερα είναι η κατάλληλη στιγμή για να αφυπνισθούμε, για να δούμε τους εαυτούς μας μέσα στην πραγματικότητα, που περιλαμβάνει την Ελλάδα, άλλα 26 κράτη μέλη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Είναι η στιγμή να δούμε τους εαυτούς μας ως μέρος ενός συνόλου που αναζητά διεξόδους σε θέματα επισιτιστικής ασφάλειας, αύξησης της ανταγωνιστικότητας, ορθολογικής χρήσης των πόρων, αντιμετώπισης του φαινομένου της κλιματικής αλλαγής και της συρρίκνωσης της βιοποικιλότητας, δημιουργίας μιας βιώσιμης οικονομίας στην ύπαιθρο.

Είναι αυτά τα προβλήματα του 21ου αιώνα για τα οποία σήμερα η Ευρώπη και ο κόσμος προσπαθούν να βρουν λύσεις. Οι πόροι (δηλαδή οι εισφορές των φορολογουμένων της ΕΕ) δε δίνουν αυτομάτως λύση σε όλα αυτά τα προβλήματα. Αντίθετα, πολλά από αυτά έχουν δημιουργηθεί σε μεγάλο βαθμό από την κακή χρήση των πόρων, τη σπατάλη της ενέργειας και του νερού, την υποβάθμιση του εδάφους, την αλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων και "εγγειοβελτιωτικών" προϊόντων, τις υπερ-εντατικές μεθόδους παραγωγής, αλλά και την αδράνεια, την έλλειψη προσαρμοστικότητας στην οποία μας έχει καθηλώσει μια εμμονή σε κρατικοδίαιτες αντιλήψεις για τον τρόπο λειτουργίας της γεωργίας, την παραγωγή και εμπορία των γεωργικών προϊόντων.

Αυτή είναι η προσέγγιση που θα πρέπει να αναζητήσει η χώρα σε κάθε επίπεδο και σε κάθε τομέα. Η γεωργία δεν αποτελεί εξαίρεση.

 

 

 

 

 
Τετάρτη, 06 Μαρτίου 2013 PDF Εκτύπωση E-mail
Συνέντευξη για την εκδήλωση στον Ευρώτα στο πλαίσιο του προγράμματος «Κοινή Αγροτική Πολιτική ενάντια στην κρίση».

Δείτε την συνέντευξη στον ρ/τ σταθμό Ελλάδα σχετικά με την εκδήλωση στον Ευρώτα

 
Δευτέρα, 03 Σεπτεμβρίου 2012 PDF Εκτύπωση E-mail
"Χαρτογραφώντας το Μέλλον": Συνεργασία Ελλάδας - Ρωσίας στον τουρισμό

Μέσα από τη διακρατική συνεργασία Ελλάδας-Ρωσίας θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε τα θέματα που προκύπτουν από το συνδυασμό των απαιτήσεων και των προσδοκιών των ασφαλιστικών εταιριών και των εθνικών συστημάτων υγείας, καθώς και των ταξιδιωτικών πρακτόρων και των ξενοδοχειακών μονάδων. Η αξιοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος που διαθέτει η χώρα μας – ήλιος, θάλασσα, βουνά, φυσικές πηγές, ήπιες κλιματικές συνθήκες, σε συνδυασμό με την επιστημονική γνώση, πείρα και συνολικά τις υψηλής ποιότητας υπηρεσίες που παρέχονται στα εξειδικευμένα κέντρα υγειονομικής περίθαλψης, όπως και η ύπαρξη υψηλής ποιότητας ξενοδοχειακής υποδομής εγγυόνται εξαιρετικές προοπτικές.

Περισσότερα...
 
Τρίτη, 03 Απριλίου 2012 PDF Εκτύπωση E-mail
Τουρισμός Υπαίθρου - Αγροτουρισμός

Σε συνθήκες παγκόσμιου ανταγωνισμού η βιωσιμότητα κάθε δραστηριότητας απαιτεί γνώσεις, συνεχή και έγκυρη ενημέρωση, ανάληψη και διαχείριση κινδύνου. Η αγροτική επιχειρηματικότητα γίνεται πια αναγκαία συνθήκη για τη βιωσιμότητα της γεωργίας και την αειφορία της υπαίθρου.

Περισσότερα...
 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 4 5 6 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 1 από 6

thebook2

edu3

ματια στην καθημερινοτητα

Εκβιασμοί, απειλές, συνομωσιολογία: εκλογές όπως πάντα
blue growth

citizen

epitropi2
epitropi1
epitropi3

1

4